สถานที่ท่องเที่ยว

พระราชวัง

สถานที่ช๊อปปิ้ง

สถานที่เที่ยวอื่น ๆ

อาหาร

เทศกาลในฤดูต่างๆ

ฤดูหนาว

เทศกาลตกปลาน้ำแข็งที่อินเจ (Ice Fishing Festival)

เทศกาลตกปลาน้ำแข็ง ณ บริเวณทะเลสาบโซยัง เมืองอินเจ ซึ่งเป็นเมืองที่สายน้ำมีความใสสะอาดที่สุด อีกทั้งป่าไม้ที่ปกคลุมทั่วขุนเขาและหุบเขาที่สลับซับซ้อน ถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการพักผ่อนและผจญภัยที่ได้มาตรฐานมากที่สุดของประเทศ

เทศกาลตกปลาน้ำแข็ง ที่ใน 1 ปี จะมีเพียงครั้งเดียวและช่วงเวลาเดียวเท่านั้นคือ ราวปลายเดือนมกราคมถึงต้นเดือนกุมภาพันธ์ ประมาณ 2 อาทิตย์ ผืนน้ำที่กลายเป็นลานน้ำแข็งกว้างไกลสุดสายตาส่วนหนึ่งจะถูกกันไว้สำหรับบรรดานักตกปลาที่ต้องการสัมผัสประสบการณ์อีกรูปแบบหนึ่ง กับการตกปลาบิงงอปลาน้ำแข็งขนาดเล็กประมาณนิ้วก้อยที่จะมีเฉพาะช่วงที่น้ำในแม่น้ำมีอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็งเท่านั้นโดยน้ำแข็งในบริเวณนั้นจะถูกเจาะเป็นหลุมเรียงกันเป็นแถวส่วนผู้มาเที่ยวชมก็แค่ซื้อเบ็ดที่มีตะขออันเล็กๆเป็นช่วงๆ ตามเอ็นที่ห้อยยาวลง หลังจากนั้นก็เอาไปหย่อนลงในโพรงน้ำแข็งที่เจาะไว้ให้แล้วก็นั่งรอเวลาปลากินเบ็ดปลาที่ตกขึ้นมาได้ คนเกาหลีจะสามารถรับประทานได้ทันทีแบบสดๆ พร้อมจิ้มกับน้ำจิ้มพริกสไตล์เกาหลี นอกจากนี้ยังมีการจัดการแข่งขันฟุตบอลบนน้ำแข็ง และกีฬาน้ำแข็งอื่นๆ การแข่งขันชิงแชมป์สุนัขลากเลื่อนหิมะ และรถแข่งหิมะ

เทศกาลหิมะแทแบคซาน (Taebaek Snow Festival)

ในทุกฤดูหนาวจะมีการจัดเทศกาลหิมะขึ้นที่จังหวัดคังวังโด โดยจะจัดในช่วงระหว่างปลายเดือนมกราคมถึงต้นเดือนกุมภาพันธ์ ที่บริเวณอุทยานภูเขาแทแบ็ค และในส่วนอื่นๆด้วย เพื่อร่วมฉลองเทศกาลนี้ ซึ่งจัดขึ้นเพียง 9 วัน ต่อปีเท่านั้น งานยิ่งใหญ่ประจำปีนี้จัดมาตั้งแต่ปี 1995 โดยใช้ทัศนียภาพความสวยงามของภูเขาหิมะแทแบคเป็นฉาก ในช่วงนั้น ภูเขาแทแบคจะกลายเป็นสีเงินสดใสที่ถูกห่มไว้ด้วยหิมะขาวโพลน

ในงานเทศกาลหิมะนี้จะมีรายการที่น่าสนใจหลากหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นขบวนพาเหรดที่เดินจากท้องถนนไปยังภูเขาแทแบค มีบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองที่เรียกว่ากิลนอรี ภายในงานมีการแสดงการประกวดประติมากรรมน้ำแข็งระดับประเทศ โดยศิลปินมืออาชีพระดับโลกรวมถึงระดับประเทศเกาหลีเองด้วย นอกจากนี้ยังมีการแสดงมายากล คอนเสิร์ต การแข่งขันประดิษฐ์ตุ๊กตาหิมะในหมู่สมาชิกครอบครัว เลื่อนหิมะการวิ่งแข่งมาราธอนหิมะเกมพื้นบ้านบนหิมะ และ งานออกร้านอาหารพื้นบ้านฤดูหนาวเป็นต้น กิจกรรมเหล่านี้จึงดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาสัมผัสกับบรรยากาศอันโรแมนติกของฤดูหนาวที่เกาหลีใต้

ฤดูใบไม้ผลิ

เทศกาลโคมไฟดอกบัว (Lotus Lantern Festival)

เทศกาลที่สืบทอดต่อกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ เมื่อศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ เหล่าพุทธศาสนิกชนในเกาหลีใต้จะร่วมแห่ขบวนโคมไฟดอกบัว และเดินขบวนแห่มังกร ในวันก่อนถึงวันวิสาขบูชา ซึ่งเป็นวันที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน จะมีการห้อยโคมไฟดอกบัวหลากสีสัน พร้อมการจัดเทศกาลรื่นเริงทั่วประเทศ ตั้งแต่ในพระราชวังไปจนถึงหมู่บ้านเล็กๆ

ปัจจุบันเทศกาลโคมไฟดอกบัวได้กลายเป็นงานประเพณี ประจำปีไปแล้ว โดยเฉพาะในใจกลางกรุงโซล จุดเด่นของงานคือ ขบวนพาเหรดโคมไฟในใจกลางกรุงโซล โดยเริ่มขบวนตั้งแต่สนามกีฬาทงแดมุน ใกล้บริเวณวัดพงอึนซา ไปจนถึงวัดโชเกซาในย่านชงโน เส้นทางของขบวนประมาณ 5 กิโลเมตร ประกอบไปด้วยแสงสีจากโคมไฟในรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ เช่น มังกร เสื้อ หรือช้าง ซึ่งเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา และมีขบวนพาเหรดของประเทศต่างๆ ที่ผู้คนนับถือศาสนาพุทธ เช่น อินเดีย จีน ศรีลังกา เนปาล รวมทั้งจากประเทศไทยด้วย

นอกจากนี้ผู้ร่วมงานสามารถเดินชมนิทรรศการเกี่ยวกับศาสนาพุทธ
ตลอดแนวถนน และกิจกรรมทางด้านบันเทิง และพุทธสาระ ตลอดจนการทำโคมบัวด้วยตัวเองเพื่อร่วมขบวน ซึ่งมีอุปกรณ์และผู้สอนฟรี การทำสมาธิ และการแสดงระบำพื้นเมือง พร้อมการละเล่นพื้นเมืองของประเทศต่างๆ

ฤดูใบไม้ร่วง

เทศกาลระบำหน้ากาก (Mask Dance Festival)

จัดขึ้นในเมืองอันดง ซึ่งเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมขงจื๊อของเกาหลี จะมีทั้งการแสดงของเกาหลีเอง และจากนานาประเทศ ที่หมู่บ้านฮาโฮ ที่ถือเป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งหนึ่งของเกาหลี ที่นี่นอกจากนักท่องเที่ยวจะได้ชมการเต้นรำหน้ากากในป่าสนแล้ว ยังได้ตื่นตาตื่นใจกับ “ฮาโฮ ซอนยูจุลบุลโนรี” ซึ่งเป็นดอกไม้ไฟพื้นเมืองของเกาหลี ที่จุดข้ามท้องฟ้าเวลากลางคืน ทำให้เกิดบรรยากาศที่สวยงามสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก เหล่าบรรพบุรุษเชื่อว่า ซอนยูจุลบุลโนรีสามารถป้องกันการแพร่ระบาดของโรคภัยไข้เจ็บ และเพื่อปัดเป่าความโชคร้าย

หน้ากากที่หมู่บ้านฮาโฮจะมีจุดเด่นตรงที่ทำด้วยไม้ทั้งหมด ถ้าเมืองหรือหมู่บ้านอื่นจะใช้วัสดุอื่นร่วมด้วย เช่น กระดาษ ผลน้ำเต้า และขนสัตว์ ส่วนละครระบำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดได้แก่ ฮาโฮ เบียวซินกุต ทัลลอรี ซึ่งเป็นละครระบำหน้ากากนักบวชซึ่งได้มีการเล่นมากว่า 500 ปี ในหมู่บ้านฮาโฮ เป็นการสวดขอพรเทวดาผู้พิทักษ์ให้มีสุขภาพดี และเกิดสันติสุขในชุมชน เพิ่มเติมสีสันด้วยคำถากถางอันเผ็ดร้อนต่อบรรดาชนชั้นสูงที่ทุจริต และพระที่กระทำผิด หรือพระที่ฟุ่มเฟือย

ฤดูร้อน

เทศกาลโคลนโพเรียง (Boryeong Mud Festival)

จัดขึ้นช่วงกลางเดือนกรกฎาคมที่ชายหาดแดเจิน เมืองโพเรียง จังหวัดชุงชองนัมโด ตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีใต้ สิ่งที่ดึงดูดให้มีผู้มาเยือนตลอดปีของที่นี่ก็คือ “หาดแทชอน” ซึ่งเป็นหาดรูปจันทร์เสี้ยวที่ยาวที่สุดในฝั่งทะเลตะวันตก “หาดมูจางโป” ที่มีชื่อเสียงว่าเป็นปาฏิหาริย์แห่งโมเสสอีกแห่งนอกจากที่เกาะชินโด เนื่องด้วยความมีชื่อเสียงของโคลนที่เมืองโพเรียง ซึ่งได้รับการกล่าวขวัญกันว่ามีคุณสมบัติในการบำรุงผิว สามารถช่วยป้องกันรังสีอินฟาเรด และมีแร่ธาตุต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น แร่ธาตุเจอเมเนี่ยม ที่ช่วยปกป้องผิวและรักษาโรคที่เกี่ยวกับผิวหนังได้หลายชนิด มีส่วนช่วยกระตุ้นการหมุนเวียนของเลือด ประทินผิว ช่วยชะลอความชรา ลบรอยเหี่ยวย่น ขจัดน้ำมันส่วนเกิน และคราบสกปรกจากผิวหนัง เทศกาลนี้จึงเป็นที่นิยมของผู้คนทั้งชาวเกาหลีและชาวต่างชาติ ซึ่งนิยมมาพอกโคลนบำรุงผิวกันที่นี่ โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน

สำหรับรายการสำคัญของงาน มีทั้งการบรรยายเกี่ยวกับสุขภาพและอนามัย ภาคปฏิบัติเกี่ยวกับโคลน เช่น การนวดตัวด้วยโคลน การบำรุงผิว และแต่งหน้าด้วยโคลน การแข่งขันมวยปล้ำ และชักเย่อในโคลน นอกจากนี้ยังมีการแสดงทางด้านวัฒนธรรม และการละเล่นพื้นเมืองของเกาหลี การประกวดภาพถ่าย และการแข่งขันวอลเล่ย์บอลชายหาด และการประกวด “ราชาโคลน” ชิงเงินรางวัล 2 ล้านวอนผู้มาเยือนยังสามารถหาซื้อ
เครื่องประทินโฉมที่ทำจากโคลนในราคาพิเศษ ซึ่งปัจจุบันเริ่มมีชื่อเสียง
ในต่างประเทศและได้เริ่มแพร่หลายในเมืองไทยด้วยเช่นกัน

การละเล่น

การเล่นว่าว / ยอนนัลลีกี

เป็นการละเล่นที่ผู้คนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ชื่นชอบมาตั้งแต่โบราณ โดยเป้าหมายในการแข่งว่าวของชาวเกาหลี คือ ชักว่าวของตนให้ไปตัดสายป่านว่าวของฝ่ายตรงข้ามให้ขาดจนหัวปักลงดินให้ได้ ว่าวรูปสี่เหลี่ยม (ยอน) ทำขึ้นด้วยการขึงไม้ไผ่บนแผ่นกระดาษชังโฮจิตามขวางและเย็บเข้าติดกัน และสายป่านมักทำจากไหมที่โรยเศษกระเบื้อง หรือกากเพชรละเอียดเคลือบไว้เพื่อให้คม เพียงเท่านี้ ว่าวก็พร้อมจะถูกปล่อยให้ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า
การเล่นว่าวเป็นที่นิยมกันมาก โดยเฉพาะในวันประเพณีต่างๆ เช่นวันขึ้นปีใหม่ทางจันทรคติ หรือวันฉลองอื่นๆของชาวบ้าน มีการชิงชนะเลิศการเล่นว่าวไปหลายๆเมืองในเกาหลี หรือวันอาทิตย์ที่ลมดี จะมีสมาชิกชมรมว่าวของกรุงโซลออกมาแข่งขันกันที่สวนสาธารณะฮันกัง งานเทศกาลว่าวนานาชาติของที่นี่ จะจัดขึ้นในเดือนแรกของปีตามปฏิทินทางจันทรคติ

หมากล้อม (Baduk)

พาดุก หรือในภาษาญี่ปุ่น เรียกว่า “โกะ” หรือหมากล้อม เป็นการละเล่นแบบกระดาน โดยมีผู้เล่น 2 คน แข่งกันยึดครองพื้นที่บนกระดาน กระดานพาดุกจะตีเส้นตรงตัดกัน ในแนวตั้งและแนวนอน ด้านละ 19 เส้น ตัวหมากแบ่งเป็นหมากขาวและหมากดำ ในสมัยโกคูรยอและแพ็กเจ พาดุกถือเป็นการละเล่นสำหรับขุนนางชั้นสูงและเพิ่งจะ กลายมาเป็นที่นิยมเล่นกันในหมู่ชาวบ้านเมื่อหลังปี 1945 นี้เท่านั้น ปัจจุบันเกาหลีมีศาลาเล่นพาดุกตั้งอยู่ตามเมืองต่างๆ แทบจะทุกแห่งก็ว่าได้ ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่จะชอบเล่นพาดุกกัน นอกจากจะเล่นเพื่อความสนุกสนานแล้ว ยังช่วยฝึกสมองให้รู้จักคิดและเล่นยากกว่าหมากรุก พาดุกจึงได้รับความนิยมเล่นอย่างแพร่หลาย ในภาคตะวันออกไกลและทั่วโลก บัดนี้กลายเป็นการละเล่นระดับสากลไปแล้ว

กระดานหก ( Neolttwigi )

กระดานหกเป็นประเพณีการละเล่นแบบชาวบ้านสำหรับสุภาพสตรี วิธีการก็คล้ายกับม้ากระดกแบบตะวันตก นั่นคือ มีแผ่นไม้ยาว ซึ่งส่วนกลางจะตั้งอยู่บนกองฟางที่แห้งแข็ง ผู้เล่นจะมี 2 คน โดยแต่ละคนจะผลัดกันกระโดดลงบนลายไม้แต่ละข้าง ส่งให้อีกฝ่ายตัวลอยขึ้นกลางอากาศ การละเล่นนี้มักจะเล่นกันในวันหยุดตามประเพณีต่างๆ เช่น วันขึ้นปีใหม่ทางจันทรคติ วันชูซก หรือวันทาโน๊ะ ซึ่งจัดในช่วงฤดูใบไม้ผลิมาแต่ครั้งโบราณ การละเล่นเหล่านี้คิดค้นขึ้นเพื่อให้สตรีชั้นสูงของเกาหลีในสมัยโบราณ มีโอกาสได้มองเห็นความเป็นไปของโลกนอกกำแพงบ้านอันสูงใหญ่บ้าง เพราะพวกนางไม่ได้รับอนุญาตให้ออกนอกบ้านในเวลากลางวัน

ไพ่เกาหลี / ฮวาทู

ไพ่เกาหลีเรียกว่า ฮวาทู มีขนาดเท่ากลักไม้ขีดไฟ นอกจากใช้เล่นเพื่อความเพลิดเพลินแล้วยังใช้ไพ่ในการทำนายโชคชะตาได้อีกด้วย 1 สำรับมีไพ่ทั้งหมด 48 ใบ แทนเดือนทั้ง 12 เดือนใน 1 ปี ดังนี้

ชิงช้า / คึเนตุยกี

ชิงช้านี้ก็เป็นการละเล่นแบบชาวบ้านอีกอย่างหนึ่ง ที่นิยมเล่นกันในหมู่สุภาพสตรีเช่นเดียวกับนอลตุยกี และนิยมเล่นกันในวันทาโน๊ะ คึเนเป็นชิงช้าของเกาหลีทำขึ้นโดยใช้เชือก 2 เส้น ซึ่งมีความยาว 6 เมตร ผูกติดกับแผ่นไม้และนำไปแขวนติดกับต้นไม้สูงหรือผูกติดกับไม้ซุง ซึ่งต่อเป็นคานแล้วแกว่งตัวขึ้นไปกลางอากาศอย่างสนุกสนาน หญิงสาวชาวเกาหลีจะโล้ชิงช้าคึเนนี้ไปได้สูงทีเดียว คึเนตุยกีจึงเป็นการละเล่นที่ชาวบ้านทุกเพศทุกวัยเล่นกันในระดับประเทศ

แบ็กแกมมอน / ยุทโนรี

เป็นเกมที่ผู้สูงอายุนิยมเล่นกันตามริมถนนโดยใช้แท่งไม้ยาว 10 นิ้ว 4 แท่ง โยนขึ้นไปกลางอากาศ ผู้เล่นจะเดินเบี้ยของตนไปตามจำนวนแท่งไม้ที่หงายขึ้นหรือคว่ำลง เพื่อนำเบี้ยทั้ง 4 ตัวไปถึงเส้นชัย ชาวเกาหลีนิยมเล่นกันในเดือนมกราคมตามจันทรคติ และเป็นการละเล่นของเกาหลีแท้ๆ ยุท เป็นคำๆหนึ่งในเกมนี้ (โด, เก, กล, ยุท และโม) หมายความว่า “สี่” เกมมีความคล้ายคลึงกับเกมพาชีสิ แต่การเล่นแบ่งออกเป็น 2 ทีม ซึ่งจะเดินหมากไปรอบๆ หลังจากการโยนไม้

หมากรุกเกาหลี / จางกี

เกาหลีรับเอาหมากรุกจากแถบเมโสโปเตเมียผ่านเข้ามาทางประเทศจีน ชายชาวเกาหลีมักจับกลุ่มเล่นหมากรุกกันทั้งตามบาทวิถี ในร้านค้าและตามสวนสาธารณะ ชางกีเป็นการละเล่นแบบกระดานคล้ายหมากรุก กระดานและตัวหมากเดินทำด้วยไม้หรือพลาสติก มีผู้เล่น 2 คน ผู้เล่นแต่ละฝ่ายจะมีหมาก 16 ตัว ประกอบด้วย ขุนหนึ่ง รถศึกสอง ปืนใหญ่สอง ม้าสอง ช้างสอง องครักษ์รักษาวังสอง และพลทหารอีกห้า โดยจะเขียนสัญลักษณ์อักษรจีนเอาไว้บนตัวหมาก ผู้เล่นแต่ละฝ่ายจะต้องรุกฆาตขุนของฝ่ายตรงข้ามให้ได้ บรรดานักเล่นหมากรุกทั้งหลายย่อมรู้จักตัวพระราชา เรือ ม้า และเบี้ยอื่นๆ แต่คงไม่เคยเห็นช้างและปืนใหญ่ซึ่งไม่มีในหมากรุก